بیتکوین «نوکیا ۱۱۰۰» است و اتریوم «آیفون» (دیدگاه)

نویسنده: نیما دادگستر

اول با این مطلب از جِز سان، مدیرعامل فان‌فِیر تکنالوجیز، که یک کازینوی مبتنی بر اتریوم است، ذهن‌مان را گرم کنیم:

به عنوان یکی از سرمایه‌گذارهای قدیمی بیتکوین و رمزپول‌ها، ۲۰۱۷ سالی به یادماندنی بود. اما مهم‌تر این است که به خاطر بسپاریم، این تازه شروعش است.

بر خلاف ارزش فعلی، پروتکل‌های اصلی این رمزپول‌ها هنوز در ارائه ارزش واقعی به کاربران دارای کمبود هستند. بیتکوین با هزینه انتقال زیاد و سرعت پایینش هیچ ابزار مناسبی برای پرداخت‌ها نیست. اینکه هزینه استفاده از آن موقع خرید یک قهوه با هزینه انتقال ۱۰۰,۰۰۰ دلار یکسان باشد، شوخی بدی است و راهکارهای وعده داده شده برای افزایش مقیاس آن (حجم و سرعت مبادلات) نظیر لایتنینگ نِتوُرک هنوز به نتیجه نرسیده‌اند.

همینقدر بگویم که، تلاش‌ها برای جا زدن آن به عنوان یک ابزار ذخیرهٔ ثروت (مثل طلا) مشکوک است. البته با افزایش چشمگیر قیمتش در ۲۰۱۷، فعلا این روایت دارد برنده می‌شود.

با اینکه طرفداران قدیم و جدید بیتکوین بسیارند، و در کنارشان توسعه‌دهندگان هم دارند روی فورک کردنِ نسخه‌های جدید و بهترش زحمت می‌کشند، اما من روی یک جایگزین بهتر نظر دارم.

دروازه برای بلاک‌چِین‌های جدیدی مثل اتریوم که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کنند، باز است و من بر این باورم بازار بالقوهٔ آنها باعث خواهد شد بلاک‌چین‌های مدعی “ذخیره ثروت” در آینده کوچک و ناقص به نظر برسند. پلتفرم‌هایی مثل اتریوم در حقیقت یک سیستم عامل غیرمتمرکز برای تجارت و مالیه هستند.

یک مقایسه

این‌طور به آنها نگاه کنید: بیتکوین مثل DOS است و اتریوم مثل ویندوز یا مک او.اس. هیچ ایرادی به DOS وارد نیست. سیستم عامل باسابقه‌تری بود و بخشی از تاریخچه موفقیت کامپیوترها به شمار می‌آید.

ما گیک‌ها با DOS بزرگ شدیم ولی کامپیوترها فقط زمانی خودشان را در دل مردم جا کردند که ویندوز و مک از راه رسیدند. یادگیری DOS سخت است، برنامه‌نویسی برای آن مشکل، و اپ‌های موجود برای اجرا روی آن کم هستند. اما ویندوز و مک توسعه‌دهنده‌ها را تشویق به نوشتن اپ‌ها می‌کنند و از همه نظر کار با آنها راحت‌تر است.

اتریوم شبیه ویندوز و مک است و در نتیجه توسعه‌دهنده‌ها هزار هزار برای آن برنامه‌های کاربردی می‌سازند.

امروز بی‌شباهت به اوایل ۲۰۰۰ (دورهٔ داتکام) نیست. هزاران شرکت جدید با ایده‌های تجاری جالب و تقابل جدی با قوانین موجود، دارند از اینترنت سر بر می‌آورند و روش‌های نوینی برای جذب سرمایه دارند. البته که بسیاری از آنها، درست مثل سوگلی‌های جوان‌مرگِ دورهٔ داتکام، نابود خواهند شد. اما برخی هم زنده می‌مانند و تبدیل به آمازون، ایبِی، یا گوگلِ عصر بلاک‌چِین‌ها خواهند شد.

آیا بیتکوین با پایداری و ضربه‌ناپذیری‌اش در این سال‌ها که عامل افزایش قیمتش هم بوده، این تحسین را برای توسعه‌دهندگان خود به ارمغان نیاورده است؟

من برای “بله” گفتن به این پرسش عجله نمی‌کنم. توسعه‌دهندگان بیتکوین نسبت به تغییر مقاومت دارند. رک بگویم، امروز بیتکوین تبدیل به محصولی شده که فقط عده کمی قادرند هزینه بالای نقل‌و‌انتقال آن را بدهند، زیرا توسعه‌دهندگان بیتکوین راهی را انتخاب کرده‌اند که یک بن‌بست فنی است.

یک راه بهتر

DevCon3 که یک کنفرانس توسعه‌دهندگان اتریوم است، در سال ۲۰۱۷ نمایش خوبی برای رویکردی متفاوت است. حضور ۲,۰۰۰ توسعه‌دهنده که هر کدام ۱,۰۰۰ دلار داده بودند تا برای جابه‌جایی مرزهای نوآوری در بلاکچین به آنجا بیایند، ضامن آینده اتریوم است. اما بقیه فناوری‌های نوظهور برای قراردادهای هوشمند (ویژگی اصلی اتریوم) چطور؟

بله، چند رقیب ادعای این را دارند که اتریوم ۲ هستند. اما هیچ‌کدام هنوز نوآوری و حرکت سریعی مشابه اتریوم نمایش نداده‌اند، و ذهنیت توسعه‌دهندگان را هم با خود ندارند. نمی‌شود اینقدر زود آنها را از مسابقه خط زد، اما [بنیاد] اتریوم نشان داده که همه‌جوره وقف نوآوری ست و کارایی‌اش آنقدر بالا بوده و در این مورد هیچ شکی باقی نمی‌گذارد که اتریوم برای سال‌های آتی پلتفرم اصلیِ توسعهٔ اپ‌های بلاک‌چین خواهد بود.

شاید به خاطر بیاورید که تا یکی دو سال بعد از معرفی اولین آیفون، هنوز نوکیا خیال می‌کرد آینده از آن خودش است. اما تمرکز اپل روی اپ‌استور، ابزارهای توسعه برای iOS و  ارتباط‌سازی با توسعه‌دهندگان، نوکیا را به خاک سیاه نشاند. وضعیت بیتکوین و اتریوم واقعا شبیه آن روزها است. البته LISK و EOS هم می‌توانند کنار اتریوم قد بلند کنند.

حالا که ذهنمان گرم شد، برویم سراغ مطلب دیگری از آلیوِر دِیل که نوری تابانده بر توسعهٔ بزرگ بعدی برای اتریوم به نام «کَسپِر». پروژه‌ای که در ۲۰۱۸ عملیاتی خواهد شد:

پروف-آو-وُرک (PoW)

الآن اِتِر (رمزپولِ شبکه اتریوم) با استخراج به دست می‌آید؛ یعنی ماینرها مسئول حل کردن الگوریتم‌های پیچیده‌ای هستند که توافق عام را در شبکه برقرار و آن را سر پا نگه می‌دارد. اما اتریوم با به روزرسانی بعدیِ شبکه (کَسپِر) از این سیستم به سیستم دیگری به نام PoS مهاجرت می‌کند.

پروف-آو-اِستِیک (PoS)

پروتکل PoS نیز توافق عام را در شبکه برقرار نگه می‌دارد ولی این کار را به کمک اِستِیکِرها (به جای ماینرها) انجام می‌دهد، آنها افرادی هستند که اتر را در کیف‌پول‌های مخصوصی ذخیره می‌کنند و از طریق کسب اعتبار (بر اساس تعداد اتر، عمرِ آن در کیف پول و …) به عنوان پردازشگر بلوک‌های بعدی در زنجیرهٔ بلوکی انتخاب می‌شوند.

ویلتالیک بوترین (مخترع اتریوم) که همکارانش از جمله وْلَد زَمفیر، از محققین ارشدِ اتریوم، مشغول نوشتن کدهای کَسپِر هستند، این احتمال را داده که حداقل ذخیره مورد نیاز برای تبدیل شدن به یک اِستِیکِر در حدود ۱,۰۰۰ اِتِر باشد و به مرور به ۱۰ اتر کاهش یابد.

البته عدد اولیه هر چه که باشد باز هم افرادی با موجودی کمتر می‌توانند دور هم جمع شوند، یک استخر تشکیل دهند و آن حداقل مورد نیاز را تشکیل دهند و درآمدش را هم به نسبت دارایی‌شان تقسیم کنند.

با رونمایی از کَسپِر، اتریوم وارد فاز جدید مقیاس‌پذیری پایدار در بلندمدت می‌شود. برای اینکه اتریوم بتواند عموم مردم را به خودش جلب کند، باید بتواند در هر ثانیه تعداد بسیار بیشتری معامله را تایید کند. کَسپِر طراحی شده تا این توانایی را به اتریوم بدهد.

تا الآن به این فکر کرده‌اید که در هر ثانیه، بیتکوین و اتریوم درخواست‌های بیشتری را پردازش می‌کنند یا سیستم پردازش ابری آمازون (AWS)؟ جواب قطعا آمازون است که چیزی حدود ۳ درصد از وب و اینترنت (اگر درست خاطرم باشد) روی سرورهای آن قرار دارد. پس برای اینکه رمزپول‌ها بتوانند کل دنیا را تسخیر کنند باید خیلی بهینه‌تر و سریع‌تر و گسترده‌تر از امروز بشوند.

با آپدیتِ کَسپِر، چند اتفاق به طور همزمان رخ می‌دهد: سرعت شبکه اتریوم بالاتر می‌رود، هزینه تراکنش‌ها و پردازش‌ها کاهش می‌یابد، و مقادیر زیادی از موجودیِ اِتِر در کیف پولِ اِستِیکِرها قفل می‌شود. اینها را در کنار یک حقیقت دیگر قرار دهید: بسیاری از ICO هایی که در ۲۰۱۷ روی اتریوم اجرا شدند، در سال ۲۰۱۸ به مرحلهٔ اجرایی و جذب کاربر و مشتری وارد می‌شوند که به تنهایی کافی است تا مصرفِ سوختِ شبکه (که همان اِتِر است) چندین برابر شود و قیمت را بالا ببرد. (الآن هر اِتِر حدود ۰.۱ بیتکوین است. جا دارد که تا ۰.۴ یا ۰.۵ بیتکوین بالا برود.)

در نگاهی به گذشته، یک چیز قطعی است: در سال ۲۰۰۷، هم آیفون از نوکیا ۱۱۰۰ بهتر بود و هم اپل رویکردهای درستی داشت. برای همین در رقابت جدید برنده شد.

ارسال نظر


پست قبلی:

پست بعدی: