جانی آیو درباره تلاش ۵ ساله برای خلق آیفون X می‌گوید

نویسنده: نیما دادگستر

بِن لاو جُوی برای ۹تو۵مک:

مجله ژاپنی کاسا بروتوس، در حاشیه مراسم معرفی آیفون X مصاحبه‌ای با جانی آیو، مدیر دیزاین کمپانی اپل داشته است. او درباره این محصول می‌گوید:

“قبل از این [آیفون]، همیشه این حس وجود داشت که قطعات مجزایی، یعنی بدنه (قاب) و نمایشگر در دستگاه وجود دارند. ولی هدف همیشگی ما رسیدن به مهارتِ ادغام و یکپارچه‌سازی این قطعات بود. از این دیدگاه که به آیفون X نگاه کنید، هر چند سال‌های زیادی طول کشید ولی بالاخره از پس این کار بر آمدیم.”

او می‌گوید هر چند آیفون X شبیه یک پایان برای این هدف بلندمدت است، اما: “ما ایده‌های بزرگ زیادی داریم و همین الآن مشغول آنهاییم… به جای یک خاتمه برای آیفون، آیفون X یک فصل جدید و آغاز توسعه آن است.”

آیو درباره اهمیت فِیس آی.دی هم صحبت کرده. به نظر او دستگاهی که شما را می‌شناسد -و می‌داند چه موقع به آن توجه دارید- خیلی مهم‌تر از چیزی است که در ابتدا فکر می‌کنید. او می‌گوید، “یک هدف کلیدی در بحث دیزاین، تمرکز بر کارکرد و داشتن فُرمی است که برای کاربر -تقریبا- نامرئی باشد. کنار گذاشتن تاچ آی.دی به نفع فِیس آی.دی یک گام به سمت حذفِ تعامل آگاهانه با دستگاه است.”

وقتی از او در این باره پرسیدند که آیا رساندن آیفون X به مراسم دهمین سالگرد آیفون فشاری هم داشته است یا خیر، او گفت:

“خب (با خنده) بله، فقط برای تیم دیزاین و مهندسی! اگر سعی‌تان این باشد که کاری خوب ارائه کنید، همیشه فشار هست. درک می‌کنم که دیگران از ما انتظار تغییر دارند، اما چیزی که ما ملکه ذهنمان کرده‌ایم این است که باید همیشه بهترین کار را انجام دهیم، تا حد امکان.”

“[با توجه به سال‌هایی که توسعه آیفون X طول کشید، آماده شدن به موقعش برای دهمین سالگرد] یک اتفاق تصادفی ولی واقعا زیبا و خوشحال‌کننده بود.”

هر چه زودتر فِیس آی.دی را به مک، آیپدها و بقیه آیفون‌ها هم بیاورید.

کیف لِسوینگ برای بیزینس‌اینسایدر:

این هفته آیو در جریان گفتگویی زنده در کنفرانسِ تِک‌فِستِ نیویورکر، گفت که طراحی جدید آیفون X که دکمه هوم را به نفع یک نمایشگر لبه-تا-لبه حذف کرده است، نتیجه فرآیند توسعه‌ای با شکست‌های زیاد بوده است.

او می‌گوید، “منظورم این است که ما تلفن را همین چند هفته قبل معرفی کردیم ولی فناوری آن چیزی است که از ۵ سال قبل درگیر توسعه‌اش بوده‌ایم. و پروتوتایپ‌هایی داشتیم به این بزرگی.” معلوم نیست اشاره‌اش به پروتوتایپ آیفون است یا ماژول تشخیص چهره.

“این تصور وجود دارد که همه‌چیز بدیهی است و حتما در آخر مسیر همه چیز جور در می‌آید و موفق می‌شویم. البته دیگران فقط محصول نهایی را می‌بینند، ولی نمی‌دانند که ما تقریبا در ۹۹٪ از زمان توسعه، از تلاش‌مان نتیجه نمی‌گرفتیم. در بیشتر آن دوره راهکارهایی داشتیم که به درد نمی‌خوردند. اگر ایده‌ها تا نیمه راه جواب می‌دادند، مسئله حل بود [اما اکثر آنها چنین نبودند].”

سوال خوبی که مصاحبه‌گر، دیوید رِمنیک (سردبیر نیویورکر) از آیو پرسید این بود که او درباره چه فناوری‌هایی رویاپردازی می‌کند. اما آیو پا در تله نگذاشت و چیزی از محصولات آینده اپل بروز نداد، و حتی درباره علاقه شرکت به واقعیت افزوده هم چیزی نگفت.

او گفت، “فرصت‌های زیادی پیرامون [دستگاه‌هایی با] نمایشگرها وجود دارد، با کوچک‌تر و بهینه‌تر شدن تراشه‌های سیلیکنی، و افزایش خارق‌العاده قدرت پردازشی آنها، فرصت‌های شگفت‌انگیزی در دسترس ما قرار گرفته. البته هنوز این دیزاین است که باید منتظر بلوغ فناوری بماند.”

او در بخشی از مصاحبه تیم سیلیکُن اپل را تحسین کرد، تیمی که اخیرا تراشه‌های آنها محصولات مشابه کوالکام و اینتل را پشت سر گذاشته‌اند. آیو گفت، “بزرگترین خوشحالی برای من این است که ۲ ساعت با بهترین طراحان سیلیکُن دنیا به گفتگو بنشینم.”

تازگی که آیو مصاحبه می‌کند، کمتر شبیه یک طراحِ دست-به-کار و بیشتر شبیه یک رهبر حرف می‌زند. همان نقشی که استیو جابز برای آیو داشت، حالا آیو برای تیم طراحی دارد: یک ویرایشگر، یک تدوین‌گر، یک تصحیح‌کننده. و اگر به عقب برگردید، دقیقا آن دوره‌ای که او تنهایی می‌خواست نقش طراح و مرشد را ایفا کند و دستش تا آرنج در آلومینیوم فرو بود، محصولات اپل زشت شدند (اوجش آیفون ۶ و ۶S بود). حتی اگر جانی آیو هم باشی، ظرفیت‌های محدودی داری و باید انتخاب کنی که چه نقشی بهترین نتیجه را به همراه دارد.

ارسال نظر


پست قبلی:

پست بعدی: